Wałbrzyska Galeria Sztuki BWA Zamek Książ zaprasza na wernisaż profesora Stanisława Rodzińskiego. Prace artysty będzie można oglądać w zamkowych komnatach od 28 listopada. Stanisław Rodziński (ur. 1940 r.) jest artystą – \ malarzem. Ukończył ASP w Krakowie (1963), gdzie studiował pod kierunkiem E.Krchy. W latach 1972-1981 prowadził pracownię malarstwa i rysunku w PWSSP we Wrocławiu. Od 1981 r. jest zawodowo związany z ASP w Krakowie. Od 1989 r. posiada tytuł profesora, a od 1992 r. tytuł profesora zwyczajnego. W latach 1991-1992 był członkiem Rady Kultury przy premierze RP. Poza tym był dziekanem Wydziału Malarstwa krakowskiej ASP w latach 1993-1996, a od 1996 do \ 2002 r. jej rektor. Jest członkiem PAU oraz Rady Programowej Instytutu Dziedzictwa Narodowego (od 2001). Brał udział w licznych wystawach zbiorowych, miał kilkanaście wystaw indywidualnych. Jest laureatem wielu nagród (m.in. Fundacji Jurzykowskiego) i został odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1993) oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1998), także uhonorowany doktoratem honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego (2002). Stanisław Rodziński to także autor esejów zebranych w tomach Sztuka na co dzień i od święta (1999) i Obrazy czasu (2001).

- Maluje głównie cyklami. Nie ma problemów z podejmowaniem tematu, co mnie zadziwia. Na początku kolor w jego obrazach był wyciszony, monochromatyczny. Posługiwał się głównie bielą, czernią i ziemiami. Patrzącemu mogło się wydawać, że autor tych obrazów jest daltonistą, który nie zdoła się przełamać i dotrzeć do sedna koloru. Tymczasem okazało się, że po latach kolor w obrazach Rodzińskiego jest może nie dominujący, ale istotny i bogaty. Malarz nie obawia się czerwieni, żółci, błękitów, i zieleni, niekiedy ostro, odważnie acz trafnie ze sobą zestawionych. Obok koloru czy formy, także tematu, istotną w tym malarstwie jest faktura. Rodziński z pasją stosuje różne rodzaje faktur. Nie jest łatwo odczytać,a jeszcze trudniej opisać tę twórczość, która na przestrzeni lat przeobraziła się (mam odwagę tak to określić) z prozy w poezję…Tę wartościową, taką, z którą można obcować, nie odczuwając znużenia. Owszem, ciągle odczytując ją od nowa - napisała o artyście i jego dziełach Irena Popiołek.
Źródło: (RAD) / 30minut